این همه دل تنهایند و به دنبال دلی می گردند که دیگر تنها نباشند چرا؟

 چرا وقتی همدمی می یابند در نگهداریش کوشا نیستند؟

 اگر به دنبال چرا باشیم و به حقیقتی برسیم که همه ی ما بدانجا رسیدیم

 که تحمل دیگری را نداریم و داد از بی وفایی ها و انواع مشکلات روحی

 را می زنیم که  تنهایی را بهتر از با دیگری بودن می دانیم

 پس......................ما جز کدامین هستیم که دیگران هم مثل ما به

 نتیجه مشابه ما رسیده اند؟